Coco gittikten sonra eve öyle bir sessizlik çöktü ki, tarifi mümkün değil. Havlama yok, Coco ısırmadığı için evde "Annneeeee!" diye ağlayan çocuklar yok, Coco yaramazlık yapmadığı için bas bariton ses tonuyla "Coco. Haa-yırr!" diye azarı basan bir koca yok, Coco sokağa kaçmadığı için mahallede "Coocoooo! Buraya gel kızım" diye bağıran bir Ayşe yok. Sadece derin bir sessizlik ve matem havası var. Evet, deliydi ama benimdi. Çok özlüyorum kara kızımı. Kocama diyorum ki: "Bir an önce yeni bir köpek edinmemiz gerek." Onaylıyor.
Oyuncak grubundakiler
Önce veterinerimize danışıyorum. Elimize bir kitap veriyor ve bize çocuklarla iyi geçinen ve kolay eğitilebilen oyuncak gruptan veya sporcu gruptan bir köpek seçmemizi öneriyor. Oyuncak grubu köpekler bizi bozar. Bunlar arasında kız çocuklarının kafasına toka, boynuna kolye taktıkları Shih Tzu'lar, tüy yumağı King Charles Spaniel'ler, Paris Hilton'ın koluna çanta gibi taktığı Chihuahua'lar var. Iıı-ıh, mümkün değil. Kocamı böyle bir köpeği gezdirirken düşünemiyorum. Evet, tabii çocuklarımız hayvan sevgisini ve bir canlıya bakmanın sorumluluğunu küçük yaşta öğrensin diye köpek alıyoruz. Ama doğrusu sadece onlar için değil. Köpek ailenin bir ferdi olacaksa, onu biz de benimsemeliyiz.
Sporcu köpekler
Sporcu grup köpeklere yöneliyoruz. En beğendiklerimiz English Springer Spaniel ve Amerikan Cocker oluyor. Veterinerimiz Spanieller'in memlekette pek bulunmadığını ancak yurt dışından sipariş edebileceğimizi, Cockerlar'ın da yaramaz olduğunu söylüyor. Böylece elimizde aday olarak Golden Retriever, Labrador Retriever ve Irish Setter kalıyor.
Sıra yavruyu alacağımız yeri seçmeye geliyor. Pet shop'taki hayvanların haline acır, o minicik cam vitrinde günlerini geçiren zavallıların travmatize olduğunu düşünürüm. Yine de "Elbette vardır bunların içinde de iyisi" diyor, internetten araştırıyorum. Güvendiğim bir gazetede yayınlanan "Türkiye'nin en iyi 5 pet shop"u haberini okuyor ve ailecek evimize en yakın olanına yani Mecidiyeköy'dekine seyiriyoruz.
Köpeğin yüzde 50'si bizim
Bir ciddiyet, bir ciddiyet sormayın. Bir köpekten diğer köpeği sevmeye geçerken ellerimize antibakteriyel jeller sıkılıyor, anormal bir ilgi alaka gösteriliyor, köpek cinsleri hakkında detaylı bilgi veriliyor. Her şey ailemize en uygun köpeği seçmemiz için. Sonunda kahverengi tüylü, yeşil gözlü köpek güzeli kızımızda karar kılıyoruz. Öyle mahzun, öyle görmüş geçirmiş bir hali var ki... Halbuki 3 aylık.
"Tamam" diyoruz, "Onu istiyoruz." Ancak öyle kolay değil. Önümüzdeki 3 ay boyunca aşılarını orada yaptıracağımıza, kontrollere oraya götüreceğimize dair bize bir sözleşme imzalatmak istiyorlar. "Niye ki?" diye soruyoruz. "Bu köpeğin hâlâ yüzde 50'si bizim. Ona iyi bakmadığınızı görürsek paranızı iade eder, köpeğimizi geri alırız" diyorlar. İnanmazsınız ama yiyoruz bu palavrayı. Üstüne "Vay be ne güzel, işlerini ciddiye alıyorlar" bile diyoruz.
Bir köpek neye ihtiyaç duyar?
İmzayı attıktan sonra sıra köpeğin ihtiyaçlarına geliyor. "Bizim önceki köpekten birçok şeyimiz var" diyorum. Niyetim bir an önce oradan ayrılıp, yeni yavrumuzu yuvasıyla tanıştırmak... Ancak dediğim gibi, bu pet shop'tan kolay kız vermiyorlar. "Öncekinin hiçbir şeyini kullanmayın, yavru olduğu için hastalık kapabilir" diyorlar. Kendimizi bir posta daha oyuncak, tarak, pudra, mama ve su kabı, uyku minderi alırken buluyoruz. Bununla da bitmiyor. Üç farklı vitamin, kulak temizleme damlası, iki adet göz temizleme damlası (biri her gün, biri haftada bir kullanılmak üzere), çişini doğru yere yapmaya alışması için eğitim damlası, gazete kağıdı yokmuş gibi çiş pedi, mobilya yememesi için sprey, istenmeyen yerlere girmemesi için sprey, çiş kokusunu bastıran sprey, bitkileri yememesi için sprey, bir ay yıkanması yasak olduğu için kuru şampuan, parfüm, tasma, zincir, bir sürü ödül maması, mama vs... Daha inanın aklıma gelmeyen bir koca torba malzeme. Köpekle birlikte kasaya bir servet bırakıp, oradan ayrılıyoruz. Tamam kabul ediyorum enayiliğimizi... Yüzümüze vurmayın.
Akşam kız arkadaşlarım, mini minnoş köpeğimizi görmeye geliyor. Panter Melis diyor ki "Ayşe, farkında mısın, bu köpek öksürüyor." "Herhalde spreyler alerji yaptı yavruya. Yoksa bütün aşıları tam" diyorum. Yine de ertesi gün aldığımız yeri arayıp, veterinere durumu anlatıyorum. "Evet, evet. O spreyler alerji yapar" diyor. Aramışken bir hafta sonra bayram tatiline Bodrum'a gittiğimizi, köpeği bırakacak hiçbir yerimiz olmadığını söylüyor, tavsiye edecekleri bir pansiyon olup olmadığını soruyorum. Zaten bir hafta sonra aşıya beklediklerini, aşıdan sonra orada kalabileceğini söylüyorlar. Allah'ım o kadar iyiler ki!!!
Ben de minnoşumun Bronchin aşısını yaptırıyor ve üç gün sonra buluşmak üzere kızımı orada bırakıyorum. Bıraktığım yerde minicik kafeslerde bir sürü hasta hayvan var. Mişka'nın büyük bir kafese konulduğunu gözümle görmeden oradan ayrılmıyorum. İçime sinmiyor. Ama yeni bir organizasyon yapacak vaktim olmadığı için çaresizim.
DOĞRU SANDIĞIMIZ YANLIŞLAR
Dönüşte ilk iş Mişka'yı alıyoruz. Veteriner diyor ki "Gazete kağıdı filan yemekten boğazı tahriş olmuş, dört gün şu öksürük şurubunu kullanacaksınız." Şurubu kullanıyoruz, hiçbir değişiklik yok. Kızımın öksürüğü ağırlaşıyor. "Başlarım sözleşmesine de..." diyerek, Mişka'yı Coco'nun veterineri Hamit Bey'e götürüyorum ve kendisinden hayvanın durumunu anlamadığım için sağlam bir fırça yiyorum.
1. Kızım çok ağır hastaymış. Burnundan sümük akıyormuş, boğazı bembeyazmış, akciğerlerindeki iltihaplar mantarlaşmış. Ölümcül bir hastalık olan "gençlik"ten şüpheleniyorlar. Sonuç çıkana kadar ömrümden ömür gidiyor. Allahtan negatif çıkıyor.
2. Kızımı aldığımda bronşitmiş. Yani alerji filan hikâye. Bronşit köpeğe bronchin aşısı yaptıkları için daha beter hastalanmış, garibim.
3. Bir ay arayla yapılması gereken aşıları bir hafta arayla yaptıkları için, zavallının bağışıklık sistemi zayıflamış. Bir yılda olması gereken aşıların hepsini 3 ayda yapmışlar. O aşı karnesiyle hava atacaklar ya...
4. Aşı yapanların hiçbiri veteriner hekim değil. Kaşe yerinde "Ekoloji, hayvan ve tarım veterineri" yazıyor. Ne demekse?
5. Sözleşme yapmak istemelerinin nedeni üç ay boyunca kontrollerini ve aşılarını orada yaptırmam ve onlara para kazandırmam.
6. Bize zorla satılan şeylerin içinde doktorumuz sadece bir vitamini kullanmamızı öneriyor. Coco aşılı bir ev köpeği olduğu için, Mişka'nın aslında Coco'nun eşyalarını kullanmasında hiçbir sakınca olmadığını da ekliyor.
7. "Bir ay yıkanmaması gerek" diye satılan kuru şampuanlar, parfümler filan da gereksiz. Veterinerimiz, yavru köpeklerin kirlendikçe yıkanabileceğini söylüyor.
Neyse ilk yazıdan sözü çok uzatmayayım. Mişka'm uzun ve zorlu bir tedavi sürecinden sonra iyileşiyor. Kızımın tedavisi sırasında aynı şikayetlerle veterinerimize gelen başka bir yavrunun sahibiyle dertleşirken, köpekleri aynı yerden aldığımızı fark ediyoruz. Ne diyeyim ki ben şimdi? Siz siz olun, pet shop'tan seçtiğiniz köpeğin sağlıklı olup olmadığına emin olmadan, güvendiğiniz bir veterinere muayene ettirmeden satın almayın. Muayeneye yanaşmayan, "Burada veterinerimiz var" diyen yerlerden de hemen kaçın.
Mişka diyor ki: Bugün yaklaşık 400 evcil köpek cinsi bulunuyor fakat bunların tümü aynı türe mensuptur: Canis familiaris. Teorik olarak, minik bir Chihuahua, boyu bir metreyi aşan bir Great Dane ya da 70 kiloluk bir St. Bernard ile çiftleşebilir. Cahillikler kitabı 2 / Hayvanlar alemi. NTV yayınları